Saðolsun Bu Ömür Var Ya

Saðolsun bu ömür var ya, neler neler verdi bana.
Ýki parlak yýldýz verdi göz diye, onlarý açtýðýmda
Tümüyle ayrýþýverdi önümde akla kara,
Ve yýldýzlý derinlikler bir yanda, gökyüzü bir yanda
Ayrýþýverdi sevdiðim insanlar kalabalýklarda.

Saðolsun bu ömür var ya, neler neler verdi bana.
Ses verdi, yetmedi, abece verdi üstüne,
Yetmedi, düþündüðüm, dile getirdiðim sözcükleri verdi bir de:
Anneyi, arkadaþý, kardeþi ve sevdiðimin ruhuna giden yolaðý
Aydýnlatan ýþýðý.

Saban

Sýkýyorum yumruðumu
Ve saplýyorum sabaný topraða.
Çalýþtým didindim yýllarca
Nasýl yorulmayayým ki...

Uçuyorlar kelebekler, þarký söylüyor cýrcýr böcekleri,
Gittikçe daha da kararýyor derimse, daha da
Parýldamada güneþþe, parýldamada.
Terin üstümde býraktýðýysa saban izi,
Ben de saban izleri açýyorum zaten topraða
Durmadan.

Yalnýz Deðiliz

Yorulmayacaðým bu yoldan yürürken
Bir mumdur gülüþün, yorulmayacaðým
Zayýf düþmeyeceðim tehlike karþýsýnda
Ama yanýma yaklaþ sen
Yalnýz deðiliz, yalnýz deðiliz.

Yaralý bir dost gibidir dünya
Yarýnýn kýrýlgan umudusun sen ey ufaklýk
Bir akbaba olabilirsin bir anda
Açarak cesurluk yüklü kanatlarýný, uçarak

Boðaz’da Bir Mezarlýkta

Kimse anýmsamaz or’da yatanlarý.
Anýmsamak istemezler yatanlar da yaþayanlarý.
Orada, dün, Guadanya, ben ve ölü diri bir dünya
Düþündük düþünülmemiþçesine ölümle yaþamý...

Gösterdi bana O, ölülerin dilidir yalnýz o, Anadolu’nun Latincesi,
insanlýðýn kadim dili, artýk gizemli bir þifre, hiyeroglifçesine.
Ve ölü kadar ölüm gömülüydü bastýðýmýz her yerde.
Unutulan ölüm, haritalardan silinen ölüm,
Belleklerden silinen, bellekleri de silen ölüm...

Köktürler: Ýçer’de, Dýþar’da, Yukar’da...

Dünyanýn en vahþi milliyetçisidir yerçekimi!
Herkes düþsün ister bir kere ve kaldýrmaz düþeni.
Daha da kötüsü: Yere baðlar insaný, uçup gidemesin diye.
En faþist simgedir aðaç öyleyse...

En faþist simgedir aðaç, topraða baðlanmanýn simgesi.
Topraða; sýnýrlarý dikenli tellerle, nöbetçi kulübeleriyle
Çizilmiþ, kanla çizilmiþ vatanlarýn, bayraklarýn simgesi...
Yürüyemez aðaç, tebaadýr aðaç, kuldur köledir aðaç,
Yürümekle baþlar elbette insanýn özgürlüðüyse!
Uzun adýmlarla olsun, kýsa adýmlarla olsun; ama yürümek,
Ýstediðin yöne, istediðin yere, istediðin sürece...
En muhalif eylemi ise yürümek aðacýn,
En temel eylemidir yürümesi insanýn...